Χορός, μάσκες και khaen του Λάος

Ένα εθνικό έπος στη σκηνή

Το Phra Lak Phra Ram είναι το εθνικό έπος του λαού του Λάος, μια διασκευή του αρχαίου ινδικού Ραμαγιάνα. Στο Λάος έχασε τη σύνδεσή του με τον Ινδουισμό και θεωρείται ιστορία Τζάτακα, μια προηγούμενη ζωή του Βούδα. Αποτελεί βασικό στοιχείο του χορού και του δράματος, του τραγουδιού, της ζωγραφικής, της γλυπτικής, των θρησκευτικών κειμένων και των χειρογράφων. Μέσα από τα βουδιστικά του στοιχεία, οι αντιλήψεις του Λάος για την ηθική και το κάρμα επιβεβαιώνονται εκ νέου.

Χοροθέατρο στην αυλή

Ο πολιτισμός του Λάος ήταν πάντα προφορικός και οπτικός, και οι προφορικές ιστορίες συχνά κωδικοποιούνταν σε περίτεχνα χοροθεάματα από τις βασιλικές αυλές. Μεγάλη επιρροή στον χορό άσκησαν ο κχμερικός, ο ταϊλανδικός και ακόμη και ο ιαβανικός πολιτισμός, με μια ελαφριά ντόπια πινελιά. Σκηνές από αυλικούς χορευτές παρουσιάζονταν στους εορτασμούς για την Πρωτοχρονιά του Λάος και σε άλλες βουδιστικές γιορτές, γι' αυτό το έπος είναι πιο οικείο στο κοινό του Λάος από οποιαδήποτε μεμονωμένη παραγωγή. Στο όνομα του έπους, το Phra Lak έρχεται πρώτο, και βετεράνοι χορευτές του Λουάνγκ Πραμπάνγκ λένε ότι αυτό γίνεται σε ένδειξη σεβασμού για την εκούσια βοήθειά του στον Phra Ram.

Οι βασιλικοί χορευτές

Μια φωτογραφία που τραβήχτηκε το 1957 δείχνει νεαρούς βασιλικούς χορευτές σε τελετουργική ενδυμασία, με ψηλά μυτερά στέμματα και μπροκάρ. Η λεζάντα της σημειώνει ότι οι βασιλικοί χορευτές προέρχονταν παραδοσιακά από το χωριό Ban Phanom, κοντά στο αεροδρόμιο του Luang Prabang. Η φωτογραφία υπενθυμίζει ότι ο αυλικός χορός στο Luang Prabang είχε τις δικές του οικογένειες και χωριά πολύ πριν φτάσει σε σκηνή θεάτρου. Η φωτογραφία προέρχεται από συλλογή της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν και ανήκει στο δημόσιο τομέα.

Μάσκες στο Λαοτινό Νέο Έτος

Το Λαοτινό Νέο Έτος πέφτει στα μέσα Απριλίου και οι γιορτές σε πόλεις όπως το Luang Prabang μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο από μία εβδομάδα. Μια παρέλαση εκεί περιλαμβάνει καλλιτέχνες με χρυσά στέμματα και ζωγραφισμένες μάσκες. Το νερό χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό σπιτιών και εικόνων του Βούδα και για την ευλογία των μοναχών, και οι νεότεροι το ρίχνουν πρώτα στους μεγαλύτερους. Το φεστιβάλ είναι η καλύτερη στιγμή για να δείτε μάσκες και κοστούμια στον δρόμο και όχι σε σκηνή. Το Λαοτινό Νέο Έτος λαμβάνει χώρα τον Απρίλιο, την πιο ζεστή εποχή του χρόνου στο Λάος.

Το khaen

Το khaen είναι ένα αερόφωνο όργανο με ελεύθερες γλωττίδες από το Λάος. Οι μπαμπού σωλήνες του συνδέονται με έναν μικρό θάλαμο από σκληρό ξύλο στον οποίο φυσά ο εκτελεστής. Είναι το εθνικό όργανο του Λάος και η μουσική του αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της λαοτινής ζωής που προωθεί την οικογένεια και την κοινωνική συνοχή. Συχνά συνοδεύει το τραγούδι mor lam. Η UNESCO κατέγραψε το khaen το 2017 ως μουσική khaen του λαού του Λάος.

Πού βρίσκεται το Φως του Βούδα

Το Φως του Βούδα είναι μια παράσταση σκηνής με χορό, μουσική, δράμα, φως και εικόνες, εμπνευσμένη από βουδιστικά κλασικά έργα, τη λαοτινή λαογραφία και την άυλη πολιτιστική κληρονομιά. Είναι κάτι διαφορετικό από το κλασικό έπος και προσθέτει φως και εικόνες στη σκηνή. Η μουσική της παράστασης δεν περιγράφεται λεπτομερώς, οπότε μην περιμένετε κάποιο συγκεκριμένο όργανο. Ο οδηγός κρατήσεων καλύπτει τα εισιτήρια.

Διαβάστε στη συνέχεια: Παράσταση Buddha's Light: εισιτήρια και περιοχές

Πού να δείτε το έπος

Το Wikivoyage αναφέρει ένα Royal Ballet Theatre στο Luang Prabang που ανεβάζει ένα μέρος του Phra Lak Phra Ram σε καθορισμένες βραδιές της εβδομάδας. Ελέγξτε τις δικές του ανακοινώσεις του θεάτρου για τις τρέχουσες ημερομηνίες. Για τη φεστιβαλική μορφή του έπους, το Λαοτινό Νέο Έτος τον Απρίλιο είναι η κατάλληλη στιγμή. Ένας επισκέπτης με δύο βραδιές θα μπορούσε να αφιερώσει μία σε καθεμία, καθώς οι δύο παραστάσεις είναι διαφορετικά είδη σκηνικής τέχνης.

• Φως του Βούδα: βουδιστική διδασκαλία με φως και εικόνες.
• Royal Ballet Theatre: ένα μέρος του λαοτινού έπους σε χορό.